Nieuws

24 Augustus 2017 

Kees vliegt nu alweer bijna een maand, elke dag, met een Papua als co-piloot.
Het is een lokale Papua die met behulp van Lentera alle benodigde vliegbrevetten heeft gehaald. Nu doet hij ervaring op, door met Kees mee te vliegen.
Zo kan hij het bergvliegen leren, want dat wordt niet op een vliegschool geleerd.
Landen op de strips (kleine vliegveldjes in de bergen) is hij nog niet aan toe, dat doet Kees nu nog zelf.
Het is heel mooi om zo ervaring te mogen delen met deze jongen, zodat hij het in de toekomst zelf kan en mag gaan doen! En wij overbodig worden…

2 piloten...

Twee piloten…

Dit is de tweede Lentera Papua piloot, we hopen er in de komende nieuwsbrief wat meer over te schrijven.
_______________________________________________________________________

8 Juli 2017 

Wat kan er in een week veel gebeuren…
Een vliegtuig van zendingsvlieg organisatie AMA is van de week verongelukt in de bergen rondom Wamena.
Deze piloot had als thuisbasis de plaats Nabire en zou vanuit Wamena via een vliegstrip in de bergen hier, weer terug gaan naar Nabire. Er was veel bewolking aanwezig die dag en het begon al vroeg overal te regenen. Wat de oorzaak precies is geweest zullen we echter nooit te weten komen, want alle inzittenden hebben het ongeval niet overleefd.
Kees heeft zijn noodkreet net voor het neerstorten duidelijk gehoord, daar Kees net zijn toestel naar de startbaan wilde taxiën. Maar het was niet duidelijk vanuit welk vliegtuig en vanwaar deze noodroep kwam. Hij gaf namelijk geen registratie melding en locatie van het vliegtuig aan… Kees herkende zijn stem niet, maar wist wel gelijk dat dit serieus moest zijn. Je hart slaat sneller, waar zijn mensen in nood?!

Nadat Kees een uur later van zijn vlucht terugkwam was het duidelijk wie het moest zijn.
Er werd een toestel vermist. En ook was er een vermoeden waar het dan ongeveer gebeurd moest zijn.
Waarschijnlijk een paar minuten vliegen van Wamena vandaan.
Een helikopter werd ingezet en een vliegtuig van de betreffende zendingsvlieg organisatie ging de lucht in om te gaan zoeken naar het vermiste toestel. Kees is bij de laatste ingestapt om te gaan helpen zoeken. Een vliegtuig zoeken hier in Papua is gelijk aan het zoeken naar een speld in een hooiberg. Dus dan is het fijn als er verschillende mensen mee gaan als extra ogen om te zoeken, zeg maar. Wel is het zo dat een neergestort vliegtuig als het goed is automatisch een noodsignaal uitzend. Toen we dichterbij de plaats kwamen hoorden we het signaal zacht. En omdat het bergachtig is, valt het signaal soms weg. Op een gegeven moment hoorden we het signaal sterker en zijn daar gerichter gaan zoeken. Maar dan nog is het enorm moeilijk. Hoge bomen, welke alle zicht wegnamen van het toestel. Op een gegeven moment zag één van ons in een flits recht onder ons een glimp van wat misschien een toestel kon zijn. Terug gedraaid en ja inderdaad, daar lag het. Tussen bomen tegen een rotswand, vrijwel onzichtbaar. Geen teken van leven rondom het vliegtuig. De helikopter erheen gedirigeerd, maar die kon nergens in de buurt landen en kon niemand er uit laten, omdat de bomen veel te hoog waren in dat hele gebied. Het was al tegen schemertijd en we moesten stoppen. Het vliegtuig was tegen 12:00 uur vermist en even na 16:00 uur werd het vliegtuig gevonden. Het neemt best wat tijd in beslag dus.

De volgende dag is er een grotere rescue helikopter gekomen vanuit een andere plaats met een speciaal reddings team die boven de plaats van het ongeval het team eruit kon laten met een hoist kabel. Ze moesten het vliegtuig gedeeltelijk uit de grond graven en openbreken alvorens de overledenen er uit te kunnen halen.

De reddingshelikopter

De reddingshelikopter landt in Wamena

Kees heeft die dag van de reddingsoperatie niet kunnen en niet willen vliegen.
Het doet een piloot (met zijn gezin!) heel wat, om zoiets mee te maken. Dan is het beter om niet te vliegen.
De zendingsorganisatie AMA zit direct naast Lentera/ Cenderawasih Air, dus we zijn buren van elkaar. En lopen vaak even bij elkaar binnen.
Dan is het gepast het werk niet ter hand te nemen, als er overledenen met de helikopter gebracht worden. Tevens gaat er dan teveel emotie door je heen. Dat heeft tijd nodig.

________________________________________________________________________

28 Juni 2017 

Afgelopen week is Pieter van Dijk meegevlogen met Kees. Pieter is MAF vlieger in Papua.
Pieter en Kees kennen elkaar van de bijbelschool, die ze samen 15 jaar geleden hebben gevolgd.
Wie kon toen bedenken dat Pieter en Kees beiden op Papua zouden mogen gaan vliegen.
Ze hadden wel eens samen gevlogen in Nederland, maar nog nooit samen in Papua…een bijzonder moment.
Zo konden ze nu samen naar twee posten rondom Wamena, om mensen en goederen te brengen.

Pieter en Kees

Pieter en Kees

Deze week heeft Kees verschillende vluchten naar Sumtamon gedaan. Dat is een vliegstrip van de GJRP, de kerk die onstaan is uit het zendingswerk van de Gereformeerde Gemeente (ZGG).

Sumtamon vallei. Midden/achterin de vallei ziet u de airstrip.

Sumtamon vallei.                           Midden/achterin de vallei ziet u de airstrip.

Ook is deze week Hilkia voor het eerst met zijn vader een vlucht meegeweest!
Een dik kussen op de stoel en hij was co-piloot. Wel spannend, hoe zou hij het vinden? Maar eenmaal in de lucht, wilde hij papa al mee helpen sturen…
De mensen en vooral de kinderen op de post vonden het prachtig zo’n klein wit kereltje te zien…Veel kinderen wilden hem ook even aanraken of een knuffel geven…

Hilkia voor het eerst met papa mee

Hilkia voor het eerst met papa mee

_________________________________________________________________

29 April 2017 

Onze nieuwste nieuwsbrief is afgelopen week verschenen.
Het heeft als onderwerp deze keer: Mamunggo‘lawok’o
Op de neus van ons vliegtuig staat namelijk dit woord: Mamunggo‘lawok’o.
Dit woord komt uit de Dani stamtaal. Het betekent vrij vertaald: laat ons samen leren…

Mamunggo‘lawok’o

Mamunggo‘lawok’o

Ook hier hebben we voor Koningsdag Koningsspelen gedaan met alle Westerse kinderen die hier wonen. Hieronder ziet u Joas, Anne-Maria en Hilkia bij de Nederlandse vlag van crêpepapier, met de koning op de foto! Zo is Nederland toch dichtbij… 🙂

Koningsdag 2017 in Papua

Koningsdag 2017 in Papua

__________________________________________________________________________

5 April 2017

Het vliegtuig gaat na elke 150 vlieguren een week in onderhoud. De monteurs inspecteren dan het vliegtuig. Dat onderhoud gebeurt in Sentani, aan de kust van Papua. Kees vliegt het vliegtuig dan naar de kust en gaat de dag erop met een lijnvlucht weer terug naar Wamena. De monteurs hebben een verantwoordelijke taak. Ze kijken het vliegtuig secuur na en vervangen onderdelen zo nodig. Ze hebben wijsheid nodig in het controleren en om het alles weer correct te bevestigen.

Het vliegtuig in inspectie

Het vliegtuig in inspectie

In die week had Kees tijd voor het gezin, maar ook voor zijn ‘nieuwe’ bezigheid…kippen houden. We hadden eerst alleen legkippen, maar nu hebben we 10 leg kippen en één haan. Eén kip is inmiddels broeds en zit op 5 eieren. Nu zien of ze uit gaan komen….

Inmiddels heeft Kees het vliegtuig weer opgehaald en vliegt weer elke dag vanuit Wamena.

Brengen van mensen en goederen naar een dorp in de bergen

Brengen van mensen en goederen naar een dorp

Hilkia is inmiddels ook 4 jaar geworden en heeft de leeftijd om ook af en toe bij mama naar school te gaan! Hij kan al zelf zijn naam schrijven…
Ook regent het de laatste tijd veel, zodat onze tuin snel vol staat met water. Hilkia geniet daarvan…De regen klinkt gezellig op het zinken dak. Soms moeten we iets harder praten…

Ons huis in de regen

Ons huis in de regen

Deze maand (April) kunt u onze nieuwsbrief weer verwachten met het laatste nieuws.

__________________________________________________________________________

7 Februari 2017

De locale collega, die Kees in het begin veel met vliegtheorie geholpen heeft toen er geen vliegtuig was, heeft nu net van de week voor het eerst solo (dus alleen) gevlogen bij een vliegschool in Java.

De afgelopen weken heeft Kees verschillende keren hoogzwangere vrouwen met spoed uit dorpen moeten halen.
Moeten bevallen, maar als het kind niet wil komen is de hulp in de bergdorpen beperkt. Afgelopen week dacht Kees dat een vrouw zou bevallen tijdens de vlucht, hij keek telkens even achterom hoe of het ging…In Wamena aangekomen gelijk naar het ziekenhuis….deze vrouw mocht even later bevallen van een gezond meisje.
Afgelopen vrijdag een vrouw die moest bevallen, maar waar het kind dwars lag, dus niet met het hoofd naar beneden. Hebben we nog niet van gehoord hoe het is gegaan.

Geerten Vreugdenhil is hier nu een kleine twee weken over uit Nederland om Kees op wat meer airstrips uit te checken. Dat je niet zomaar naar de kleine airstrips kunt vliegen bleek afgelopen zaterdagmorgen weer. Een klein toestel van een andere organisatie is naast de vliegstrip terecht gekomen. Deze piloot was niet uitgecheckt op die airstrip, dus was er nog nooit geweest. Dat vliegtuig is beschadigd, de piloot met de passagiers maken het goed vernamen we. Veel vliegstrips zijn momenteel erg nat en glibberig, daar het nu veel regent. Dan is het vliegtuig eerder bruin dan wit…Voorzichtigheid geboden. Maar ook gebed.

Afgelopen donderdag is Kees op de vliegstrip in Nipsan uitgecheckt. Daar ligt een hele historie wat Ger. Gem. zending betreft. In 1973 was die post verwoest en mensen vermoord en opgegeten toen ds Kuijt juist op verlof was. Veel gedachten als je op zo’n airstrip land. Het huis van ds. Kuijt staat er nog.

Hier onder een foto van een bergdorp waar Kees regelmatig naar toe gaat.
Van deze post ligt het begin van de baan op 6100 ft en het eind op 6270 ft.
Het begin van de landingsbaan is het 12% helling en aan het eind 22% helling.
Met bovenaan een parkeerplaats om het vliegtuig te kunnen draaien.
Landings snelheid is rond de 140km per uur.
Er gaat 1000kg aan passagiers en vracht mee.
De baan is 350 meter lang, of kort?

350 meter lang, of kort?

350 meter lang, of kort?

________________________________________________________________________

31 December 2016

Vandaag is het de laatste dag van het jaar. Voor mij, Kees alweer de eerste dag van mijn nieuwe levensjaar… Dank voor de kaarten en wensen voor mijn verjaardag!

Bij zo’n laatste dag gaan je gedachten terug, maar ook vooruit.
Daar ging de eindejaarspreek vanmorgen in de locale GJPR kerk van Wamena ook over.
De dienst begon om 9 uur en Psalm 126 was het uitgangspunt.
Het kan soms droog zijn en een uitzien naar de waterstromen gelijk in het zuiden!
Ja als het dan regent is er in overvloed! Verstaat u dat?

Eigenlijk was deze zaterdag een vrije dag.
Maar gistermiddag laat, vrijdag 30 December kwam er de vraag om een overleden iemand naar het bergdorp Apahapsili terug te vliegen. Om daar in bijzijn van familie, begraven te worden.
Vrijdag middag was het al op veel plaatsen aan het regenen en te laat om nog uit te vliegen. Dan zou het zaterdag morgen moeten.
Ja wat doe je dan? Gaan toch? Ik gaf men aan dat ik graag wel ’s morgens vroeg wilde, dan is het weer vaak het beste in de bergen. En zo kon ik waarschijnlijk ook nog naar de locale kerkdienst gaan om 9 uur.

Zodoende waren we vanmorgen om 6 uur gereed bij het vliegtuig op de airport voor vertrek, maar Wamena trok geheel dicht met bewolking en regen. Dus wachten.
De passagiers hebben gebeden om opening in het wolkendek.
Om 7 uur, trok het wolkendek iets open en konden we toch gaan.

Je gedachten vermenigvuldigen tijdens zo’n vlucht op de laatste dag van het jaar.
Mijn laatste vlucht van dit jaar: een rouwvlucht, een begrafenis vlucht…

Wij als gezin zijn afgelopen jaar zijn gespaard en bewaard over de wegen en door de lucht. We zijn veel onderweg geweest. Hier in Wamena in het chaotisch verkeer, op verlof in Nederland en tijdens het vliegen hier.

Ik dacht vanmorgen tijdens het vliegen aan Psalm 90:”Aangaande de dagen onze jaren…”, u kent het misschien wel, het staat in vers 10 van deze psalm? “daarin zijn zeventig jaar; of zo wij zeer sterk zijn, tachtig jaar”… De overleden persoon van vanmorgen was 49 jaar, voor Papua begrip een ouder iemand. Ik heb ook vaak overledene jongeren mee…
Het bijbelvers van Psalm 90 vers 10 gaat verder: “…het uitnemendste van die is moeite en verdriet: want het wordt snellijk afgesneden, en wij vliegen daarheen…”
Wij vliegen daarheen….Ja ik vloog ook vanmorgen…met deze overledene door het prachtig berglandschap met een opkomende zon, wat verscholen tussen de wolken.
Is die Zon in uw leven al opgegaan? Dan is er Verwachting! Ulieden daarentegen die Mijn Naam vreest, zal de Zon der gerechtigheid opgaan, en er zal genezing zijn onder Zijn vleugelen…Maleachi 4:2
Dan alleen vliegt u veilig!

Wij wensen u een Voorspoedig Nieuwjaar.
Hartelijke groet van ons allen.

Post Apahapsili 31 December 2016

Post Apahapsili 31 December 2016

________________________________________________________________________

3 December 2016

Het is al weer December en het is lekker warm hier. Misschien is het in Nederland wel kouder…. Adventstijd is weer aangebroken. Wie ‘verwachten’ wij? Kerst is mogelijk zowel in de winter als de zomer.

Onze nieuwsbrief van November is weer verstuurd. Heeft u hem niet ontvangen en wilt u deze graag lezen, meld u aan op de pagina nieuwsbrieven of laat het ons weten via de contactpagina?

Cora is weer volop juf en mama tegelijk…Joas en Anne-Maria hebben alles weer snel opgepakt. Hilkia mag nu ook een tweetal morgens naar school. Eén morgen bij een Amerikaanse juf en één morgen bij mama. Wat geniet dat kereltje. Hij is daarnaast ook graag buiten, bij de tuinman.
Het is nu zaterdagmorgen als we dit schrijven en de tuinman is het gras aan het maaien en Hilkia rent er op blote voeten met zijn vrachtwagen steeds achter aan door het vers gemaaide gras. Dat vliegt overal naar toe. Dat is leuk. Daarna weer met zwarte voeten met gras eraan door het net gedweilde huis lopen…Tja, dat is minder.
De vrouw van de tuinman helpt Cora op zaterdag met de was strijken, het huis vegen en dweilen, groenten en fruit schoonmaken.
Joas en Anne-Maria zijn vanmorgen aan het badmintonnen in de tuin. Anne-maria heeft daarbij haar helm van de brommer opgedaan, die heeft een donker vizier dat werkt als een grote zonnebril. De zon is heet en schijnt fel. De tuinman doet (tussen het gras maaien door) ook graag een spelletje badminton mee en slaat bijna nooit mis…

Kees vliegt weer volop. Brengt mensen en eten naar de dorpen, neemt ook weer van alles mee terug…Als hij hoort dat er in de buurt van de strip waar hij is, een zieke patiënt is die opgehaald moet worden, gaat hij daar op de terugweg langs. Tenminste, als het weer het toelaat en hij brandstof genoeg aan boord heeft. Patiënten krijgen voorrang.
Maar daar maken sommige dorpen ook misbruik van. Ze melden via de radio dat er een patiënt is, zodat er snel een vliegtuig naar hun dorp komt. Eenmaal geland komen er allerlei mensen die mee willen naar Wamena, maar geen patiënt. Als je dan vraagt waar de patiënt is, kijken ze een beetje naar de grond… Als er de keer erop weer een ‘nood’ oproep vanuit zo’n dorp komt, denk je… zou het nu wel écht waar zijn?

Het is groot dat we mensen ‘in nood’ kunnen vervoeren en zo te mogen helpen voor de tijd, maar… als je er bij nadenkt: wat maakt het ten diepste, in wezen uit als je iemand in nood vervoert en kan helpen zodat hij één of meer jaren langer kan en mag leven… als je hem of haar niet in kennis stelt met Hem die eeuwig leven schenkt?

Onze wens is dat wij daarin een middel mogen zijn in Gods Hand. Zodat Zijn Naam verder en verder mag verbreid worden onder dit volk dat ons lief is geworden.

Zijn Naam moet eeuwig’ eer ontvangen;
Men loov’ Hem vroeg en spa;
De wereld hoor’, en volg’ mijn zangen
Met “Amen, amen” na.

Psalm 72: 11 berijmd

________________________________________________________________________

29 Oktober 2016

Het verlof is weer voorbij! De maanden gingen snel, maar we zien terug op een fijne periode in Nederland. Het was een mooie nazomer, zodat we veel buiten konden zitten bij ‘ons’ bakhuisje. De kinderen konden heerlijk buiten spelen op de trampoline, glijbaan en met de fietsjes, tractors en skelters. Wat heerlijk om familie, vrienden en bekenden weer te mogen ontmoeten. Ook bijzonder dat we ’s zondags weer lopend naar onze kerkelijke gemeente in Kootwijkerbroek konden gaan.

Vorige week donderdag middag 20 Oktober werden we op Schiphol uitgezwaaid door familie en ons TFC. Zaterdagmiddag 22 Oktober kwamen we aan in Wamena.
Twee nachten doorvliegen en niet kunnen slapen. Behalve Hilkia dan, die kon best slapen op z’n vliegtuigstoel, tegen papa of mama aangeleund…
Twee collega’s van Lentera stonden ons op te wachten op de airport in Wamena met het truckje van Lentera. Daar gingen we allemaal in, met de koffers en zo konden we naar ons huis. Eerst even uitrusten van de reis.
De tuinman had de tuin keurig bijgehouden en de bloemen staan er mooi bij.

De eerste dagen hebben we veel last gehad van de jetlag. Het duurt echt wel even voordat we weer in het ritme zijn. Hilkia lag de eerste nachten vaak bij ons in bed, daar hij slecht slapen kon. Verder alle koffers leeghalen, opruimen, wassen weer doen, eten koken, school voorbereiden….klussen in en om het huis, o.a. stroomdraden gaan maken, die de muizen hadden doorgeknaagd.

Afgelopen dinsdag is Cora weer begonnen met school.
Joas heeft het al goed opgepakt en Anne-Maria komt langzamerhand ook op gang.

Volgende week staat het vliegtuig voor een onderhoud inspectie een week aan de kust in Sentani, dus hebben we nog bijna een week extra om het alles rustig op de rit te krijgen. Kees hoopt volgende week het vliegtuig terug te vliegen naar Wamena en zo het vliegen weer op te pakken.

We zijn blij dat de reis van Nederland naar Papua voorspoedig verlopen is.
Dank aan de Heere.

Wachten op Schiphol

Wachten op Schiphol

________________________________________________________________________

26 Augustus 2016

We zijn al weer een enkele week in Nederland.
We hebben al veel familie, vrienden en bekenden mogen ontmoeten bij onze eerste presentatie afgelopen zaterdag. Dat was heel gezellig en bemoedigend!

De kinderen gaan inmiddels naar school, Joas naar de Fruytier met de bus, Anne-Maria gaat op de fiets naar school hier in het dorp en Hilkia heeft zijn eerste voorschoolse morgens er ook op zitten. Wat een nieuwe ervaringen weer voor hun.

Wij kunnen onder andere weer van een lekker stukje kaas genieten…en even samen als ouders een dagje weg. We hebben bijvoorbeeld samen het Corrie Ten Boom huis in Haarlem bezocht. Dat was bijzonder mooi. Daar zagen we aan het eind van de rondleiding het borduurwerk van haar. De ene zijde een wirwar van draden en de andere kant de kroon. Ons leven is een weefsel…De Heere ziet de boven- en wij de onderkant.

We zien er naar uit u te ontmoeten. Schroom niet om een mail via de contactpagina te doen. Die komt uiteindelijk bij ons terecht en zullen wij zeker beantwoorden.

________________________________________________________________________

18 Juni 2016

Het is 4:45 uur in de morgen. De wekker gaat, opstaan! Het is dan in Nederland 21:45 uur.
Kees staat elke dag deze tijd op. Het is nog wel donker, maar dat is met een 45 minuten over. Om 5:30 is het schemerlicht en gaan de eerste vliegtuigjes al de lucht in. Kees gaat zelf meestal rond 6:00 uur weg voor de eerste vlucht. De laatste weken zijn druk met vliegen. Kees heeft vorige week ook een keer moeten overnachten op een strip in het binnenland, daar hij niet meer kon opstijgen vanwege de vele bewolking. We wonen dicht bij het vliegveld dus Cora kon gaan vragen waar Kees bleef. Kees had geen telefonische verbinding vanaf die strip. Maar hij genoot best om zo een nacht onder de lokale mensen te zijn. Eten en een slaapplaats werd geregeld, hij kwam niks te kort. Ziet u het vliegtuig op de foto? Dat is waar Kees moest overnachten. Even ervoor scheen de zon er nog.
Tijdens het lossen van de vracht trok het dicht en zat er niets anders op om te wachten…
Het weer is hier heel veranderlijk.

overnachten in Darakma
Als u op de foto klikt ziet u op de voorgrond rechts ook een vrouw met een kind.
Ze gaan ‘s morgens vroeg weg en komen in de middag terug van de tuinen met hun volle nokkins op de rug, met groenten en zoete aardappelen voor het avond eten…

________________________________________________________________________

9 Mei 2016

Afgelopen week had Cora een week vrij ingepland voor de homeschooling van Joas en Anne-Maria.
Kees moest gewoon werken op de airport. De kinderen hadden al meer dan eens gevraagd of ze niet eens mee mochten vliegen met papa…Maar normaal gesproken vliegt er met Kees altijd een lokale collega piloot (in opleiding) mee op de co-pilot’s seat. In overleg met de lokale collega’s mochten Joas en Anne-Maria allebei een vlucht mee!
Zo ging Joas dinsdags mee met Kees als co-piloot en Anne-Maria afgelopen zaterdag. Wat genoten ze…en het was ook best een beetje spannend…
Eenmaal geland op de strip in de bergen, kon Joas meehelpen met rijstzakken lossen.

Joas helpt met lossen van zakken rijst

Joas helpt met lossen van zakken rijst

Op de terugvlucht moest er ook een zieke patiënt mee. Die kon niet meer lopen en was door vrienden en familie op een handgemaakte brancard (van stevige takken) door de jungle naar de vliegstrip gedragen. Ze had zichtbaar veel pijn en is voorzichtig in het vliegtuig gedragen, waarna terug gevlogen werd naar Wamena. De patiënt werd gelijk naar het ziekenhuis gebracht.

De patiënt word naar het vliegtuig gedragen

De patiënt wordt naar het vliegtuig gedragen

Anne-Maria vloog zaterdagmorgen vroeg met Kees mee naar een nieuwe strip in het binnenland hoog in de bergen. Het vliegtuig zat vol met voedsel. Toen Anne-Maria uitstapte begonnen de aanwezige vrouwen te huppelen en wenkten Anne-Maria…alle vrouwen wilden haar even aanraken, ze werd omhelst en ze kreeg een zoete aardappel. Anne-Maria vond dat het opstijgen van deze strip een beetje leek of je van een glijbaan afging…. Via de Baliem rivier zijn ze weer terug naar Wamena gevlogen.

Anne-Maria omringd door locale vrouwen

Anne-Maria omringd door locale vrouwen

De kinderen hadden hier best naar uitgezien, een keer met papa mee vliegen!
Kees genoot ook, zo de kinderen iets te laten zien van het binnenland.
Nu is de week vakantie voorbij en zijn ze weer bezig met home-schooling. En Kees neemt zijn Papua collega’s weer mee als co-piloot…

________________________________________________________________________

26 April 2016

De laatste tijd is het druk geweest hier. We zijn een kleine 3 weken geleden verhuisd in Wamena. Toen we hier kwamen, mochten we wonen in een huis van HeliVida (deze organisatie vliegt met helikopters hier in Papua). Ze zeiden toen al tegen ons dat het voor één jaar zou zijn. Ondertussen werd het bijna twee jaar. Als er een ander gezin zou komen voor HeliVida, dan zouden wij gaan verhuizen. En ja, dat moest nu. Wat hebben we veel huizen bekeken, maar voordat er één goed was voor ons. Gelukkig hebben we een ander huis kunnen vinden. In dit huis hebben ook Nederlanders gewoond, die vorig jaar definitief terug gegaan zijn naar Nederland. Het huis heeft een tijdje leeg gestaan, zodat er best wat moest gebeuren. Maar het is gelukt! We beginnen ons er nu een beetje thuis te voelen, alles staat zo’n beetje op zijn plek.

Een TFC lid van ons, Gerben van Beek uit Barneveld is ruim een week bij ons op bezoek geweest, wat heel leuk en gezellig was! De TFC regelt veel voor ons vanuit en in NL. Maar nu heeft hij als één van hen met eigen ogen kunnen zien, hoe we hier mogen wonen en werken.
Gerben heeft precies een opening van een nieuwe airstrip mee kunnen maken. Er worden in Papua namelijk nog steeds nieuwe airstrips aangelegd in het binnenland. Wij moesten er veel goederen en mensen invliegen. Daarna veel toespraken, waar onder andere aangehaald werd dat het Gods werk was, dat het Evangelie in Papua mocht komen. En dat nu ook het binnenland steeds beter bereikbaar mag worden. Als afsluiting een grote bakar batu (kookputmaaltijd) met varken.

Met veel indrukken is hij terug gekeerd naar Nederland.

Ook wij hopen in Augustus in Nederland aan te komen en daar voor enkele maanden met verlof te zijn.

Kees op de nieuw geopende strip met locale Papua's. Foto gemaakt door: Gerben van Beek

Kees op de nieuw geopende strip met locale Papua’s.       Foto gemaakt door: Gerben van Beek

_______________________________________________________________________

22 Maart 2016

Vandaag een heel bijzonder moment.
Onze Papua collega is solo gegaan!!
Vele jaren heeft Lentera hier naar toe gewerkt, met Gods hulp.
Wat voor velen voor onmogelijk werd gehouden is nu werkelijkheid.
Een Papua achter de stuurknuppel. Een enorme stimulans voor al onze Papua collega’s!

God alleen de eer. Soli Deo Gloria.

Ony solo_________________________________________________________________________

25 Februari 2016

Afgelopen week is onze nieuwsbrief weer verstuurd!

Bij ons is het nu weer wat stiller in huis.
Cora’s vader is samen met zijn broer 2 weken bij ons geweest.
Ze hebben geroken aan het leven van een Papua, het chaotische verkeer, het werk van Kees bij Lentera, homeschooling van Cora aan de kinderen, boodschappen doen op de markt, de kerkgang enzovoort…
Het was heel fijn en bemoedigend bezoek vanuit Nederland te ontvangen!

Ze zijn vanmorgen weer veilig in Nederland terug aangekomen.

_________________________________________________________________________

7 Januari 2016

De Beste Wensen voor 2016!

Dat wij in Papua en u in Nederland of waar dan ook op de wereld, de Heere mogen volgen dag aan dag.
Laten wij hier en u daar elke dag Gods Woord onderzoeken en elke dag bidden zonder ophouden, zodat we zo overdag de wolkkolom en bij nacht de vuurkolom mogen zien.
Waar leidt de Heere onze en uw weg heen. Hij is de enige betrouwbare Gids. Hem zo te volgen, stap voor stap. Dan gaan wij en u veilig dit nieuwe jaar in.

Kees heeft, nadat hij solo is gegaan, veel kunnen vliegen in de maand December. Dat was heel fijn! We hopen daar de volgende nieuwsbrief wat uitgebreider op terug te komen.

Eind December / begin Januari hebben we twee weken vakantie gehad.
Goed om met het gezin wat rust te hebben en samen te zijn. Even geen school, geen werk.
Onze kinderen hebben lekker kunnen spelen met andere lokale en blanke kinderen.
Wij zijn met ons gezin nog op bezoek geweest bij onze tuinman die 12 km verder op woont. Dat was 45 minuten rijden. Hij woont in een klein dorpje buiten Wamena, samen met zijn familie in originele Papua hutten. Onze kinderen vinden het lekker om dan meteen bovenin de ronde mannen hut te kruipen, want daar kun je lekker liggen in het stro…
Mannen wonen in de ronde hutten en de vrouwen in de langwerpige hutten, waar ze ook het eten klaarmaken.

Links ziet u de ronde mannenhut en rechts de vrouwenhut

Links ziet u de ronde mannenhut en rechts de vrouwenhut

De president van Indonesië is eind December ook hier in Wamena geweest om o.a. het nieuwe luchthaven gebouw van het vliegveld te openen. We dachten dat het ook gelijk in gebruik genomen zou worden, maar het blijkt dat het nog niet helemaal klaar is.
Er wordt druk gewerkt aan een betere en veiliger airport in Wamena. Een jaar geleden liepen er nog veel mensen over de landingsbaan. Nu is er een redelijk hekwerk om de luchthaven geplaatst wat dit tegen gaat en met succes. Er lopen weinig mensen meer over de landingsbaan. De landingsbaan is tevens geheel opnieuw geasfalteerd en men is bezig een taxibaan langs de gehele landingsbaan te maken om het vele vliegverkeer beter te laten doorstromen. De taxibaan ligt bij Lentera er al, maar daar hebben ze sinds van de week een gestrande Boeing 737 geparkeerd. Die blokkeert nu een gedeelte van de taxibaan, zodat Kees nu nog maar één kant op kan taxiën. Dus zijn we weer terug bij af wat dat betreft.

Het nieuwe luchthaven gebouw van Wamena

Het nieuwe luchthaven gebouw van Wamena

Cora is met de kinderen van de week weer met school begonnen.
En Kees is weer begonnen met vliegen.

_________________________________________________________________________

9 December 2015

Kees heeft eergisteren zijn validatie binnengekregen en heeft vandaag voor het eerst alleen gevlogen! (validatie = Indonesisch brevet op basis van zijn Amerikaanse brevet)
Wonderlijk hoe de Heere het alles (voor ons soms via onbegrepen wegen) bestuurd heeft, om zo de Papua’s te mogen helpen en bijstaan. Vanaf nu kan en mag Kees alleen vliegen naar 8 verschillende airstrips waarvoor hij is uitgecheckt.
We willen daarvoor de Heere danken!

Solo! Na de vluchten vandaag met de collega's op de foto

Solo! Na de vluchten met gezin en collega’s op de foto

_________________________________________________________________________

2 November 2015

Onze nieuwsbrief is vorige week verzonden! Heeft u ‘m al gelezen?

Vliegen
De laatste weken zijn voorbij ‘gevlogen’… Lentera is operationeel en Kees heeft al weer veel in het vliegtuig gezeten. Hij heeft al op verschillende strips geland, al is het nu nog onder instructie. Dit aanvliegen én landen op de vliegstrips in de bergen vereist nauwkeurigheid, daar de vliegstrips hier niet te vergelijken zijn met de vlakke en grote vliegvelden in Nederland. Ook Teuge, waar Kees in NL vaak vandaan vloog, is dan zelfs groot. Gedurende de week vloog Kees de ene dag met de instructeur, de andere dag was zijn locale collega aan de beurt.
Nu de instructeur er even een kleine twee weken niet is, staat het vliegtuig in de hangar aan de kust van een andere zendingsvliegorganisatie. Een eigen hangar in Wamena is een wens, maar nog niet beschikbaar doordat het geld hiervoor nog ontbreekt.

Kerk en Theologische school
Afgelopen zaterdag zijn de 4 de jaars studenten van de theologische school STTR van de GJRP (Gereformeerde Gemeente in Wamena) afgekomen. Deze school staat ook in onze woonplaats Wamena. Voor deze plechtigheid was er een kerkdienst met daarna een bakar batu (kookputmaaltijd) belegd. De kerkdienst zou zaterdagmorgen om 10:00 uur beginnen. Kees was al iets later gegaan en kwam om 10:15 uur bij de kerk aan, maar dat bleek nog te vroeg. Hij moest nog een uurtje wachten want om 11:20 begon de dienst, welke rond 15:00 uur was afgelopen…en daarna kon men samen de kookputmaaltijd buiten nuttigen. Er was zelfs een blanke dominee vanuit Nederland om deze dag bij te wonen. Zodoende hadden wij ook afgelopen zondag eens een blanke dominee op de preekstoel. Dat vond Anne-Maria wel geweldig. Maar helaas voor haar praatte hij geen Nederlands maar Indonesisch.

Er zijn twee richtingen op de theologische school STTR van de GJRP. Godsdienstonderwijzer of dominee. De studenten hebben afgelopen zaterdag hun certificaat gekregen en mogen of les gaan geven op school of nu voorgaan als student in andere plaatsen. Na een half jaar zijn de nieuwe dominee’s beroepbaar. De vrouw van één van deze laatste groep studenten helpt Cora in het huishouden. We weten dat het zijn/hun wens is om weer naar hun eigen stam nabij Bommela terug te gaan om daar het Woord te bedienen. Maar ze weten ook dat de Heere hen naar een andere plaats kan roepen.

STTR = Sekolah Tinggi Teologi Reformasi
GJRP = Gereja Jemaat Reformasi Papua

Homeschooling in de praktijk
Anne-Maria werkt over stroom /electriciteit op school. Daar Kees nu even niet vliegt, heeft hij haar vandaag meegenomen naar de hydro bij de rivier. Samen gekeken hoe dat werkt. Ze kregen uitleg van wel 5 werknemers die het prachtig vonden dat ze kwamen kijken. De stroom in Wamena word namelijk opgewekt door water. Maar nu het de laatste tijd erg droog is geweest loopt de hydro weinig…Er zijn wel diesels (waar er vanmorgen ook 2 van de 5 van liepen, maar die niet heel Wamena tegelijk kunnen voorzien) U begrijpt het al: we hebben de laatste tijd veel zonder stroom gezeten… We hebben wel een generator thuis, die doen we aan als het echt nodig is. Maar ook de diesel is schaars op het moment hier, dus als het even kan doen we het dan maar zonder stroom. Toch is het fijn als de koelkast en de diepvriezer koud blijven. Maar soms ontdooit de vriezer wel eens iets…

_________________________________________________________________________

2 September 2015

Vandaag een bijzonder moment voor ons en onze locale collega’s.
Het vliegtuig is aangekomen in Wamena!

IMG_3557

_________________________________________________________________________

27 Augustus 2015

Eén jaar in Papua!

Vorig jaar, 25 Augustus 2014, vertrokken we vanuit Nederland.

Eigenlijk lijkt het of we nog maar net weg zijn, maar aan de andere kant hebben we al veel meegemaakt en geleerd…

We hebben een nieuwe taal geleerd. Het is fijn dat we de mensen nu iets meer kunnen verstaan. We kunnen met hen een praatje maken en ons duidelijk maken als er iets aan de hand is. Met onze hulpen in en rond het huis, op de markt, met de collega’s van Kees, enz.

We hebben een nieuwe cultuur leren kennen. Soms denken we dat we mensen begrijpen. En dan blijkt de volgende dag dat ze wat anders bedoelden. Waar we zeker aan moeten wennen is dat Papua’s geen afspraken lijken te kunnen maken. Morgen betekent bij hun morgen óf overmorgen óf volgende week óf gewoon helemaal niet…

Kees heeft de eerste maanden van ons wonen hier kunnen vliegen. Datgene waarvoor we hier zijn gekomen. Gelukkig heeft hij alle maanden dat er geen vliegtuig was, zich toch kunnen inzetten voor Lentera. Hij is blij dat hij o.a. elke dag een lokale collega kan helpen bij de theorie van het vliegen.

Cora heeft een jaar, uitgezonderd natuurlijk de vakanties, thuis les mogen geven aan de kinderen. Lesgeven is iets wat ze graag doet. Maar er is toch wel een verschil om voor de klas te staan met een groep kinderen die aan het eind van de dag naar hun eigen huis gaan, óf dat ze voor de klas staat met haar eigen kinderen…die na schooltijd blijven. Zo is ook zij elke dag druk bezig, in en om het huis. Ook zelf broodbakken, melk en yoghurt maken, eten voorbereiden en koken, vruchtensappen maken hoort daarbij. Gelukkig heeft ze een Papuaase vrouw die haar helpt in de huishouding.

We wachten nu nog op visumverlenging en het vliegen zelf. Hopelijk komt het vliegtuig begin September aan in Wamena en is Lentera weer operationeel.

Discipelschap is waar Lentera eigenlijk om draait, niet in de eerste plaats het vliegen.
Prof. dr. J. H. Bavinck zegt over discipelschap in: ‘Zending in een wereld van nood’ (1946): “Het is in deze wereld met zoveel lijden en ellende eigenlijk nooit mogelijk alléén door woorden te prediken dat God liefde is. Alle verkondiging van het evangelie behoeft, om werkelijk in de harten te kunnen indringen, de voortdurende levende illustratie van daden van waarachtige barmhartigheid.”

Een nieuw jaar ligt voor ons, een onbekende toekomst.

_________________________________________________________________________

12 Augustus 2015

We zijn met al onze Lentera collega’s een weekend in het dorp Bokondini geweest om afscheid te nemen van familie Vreugdenhil. Het is een kleine 3 uur rijden met een pick-up terrein wagen. De gemiddelde snelheid is zo ongeveer 40km per uur. Veel weg gedeelten zijn slecht of gewoon kapot. Samen met andere gezinnen in de auto. Cora met Hilkia binnenin de auto, Kees, Joas en Anne-Maria hobbelden lekker achterop in de volle zon. Onderweg een keer gestopt, kon Kees ook nog een gedeelte rijden.
Hij reed net goed en wel… lekke band. Even met z’n allen werken. Een pick-up van collega’s kwam terug rijden en dat kwam mooi uit, want het gereedschap van de auto van ons was niet compleet…
We hebben in Bokondini een heerlijke bakar batu (kookputmaaltijd) meegemaakt, waar onze locale collega’s heel de dag mee druk waren.

Na een tijd van onzekerheid, is het vliegtuig waar we mee hopen te gaan vliegen, eindelijk na veel papierwerk overgevlogen van Australië naar de plaats Merauke, gelegen aan de zuidkust van Papua. Alle papieren om te gaan vliegen in Papua lijken nu rond.
De vlieginstructeur van Kees is nu in Nederland en daarom zal het vliegtuig nog niet in Wamena komen tot hij begin September weer terug komt in Papua. Hij zal dan met regelmaat terug komen om Kees te trainen. Hopelijk mag en kan Lentera dan weer (begin September) starten en komen er weer inkomsten binnen. Zo de Heere wil en wij leven.

_________________________________________________________________________

28 Juli 2015

We zijn weer terug in Wamena vanuit Jakarta.
De medische zorg is weer afgehandeld, o.a. Cora en Anne-Maria zijn weer bij de tandarts geweest. Kees heeft een medische vliegkeuring gedaan.

We zijn via het eiland Lombok terug gegaan naar Papua.

De kinderen (en moeder/juf dus ook) hebben nog enkele weken vakantie. Ze vermaken zich prima met Papuaase kinderen in de tuin. De trampoline is niet voor niets meegenomen! Veel Nederlandse kinderen zijn of gaan op verlof. Daarom zijn ze nu veel in en om het huis te vinden.

Kees is elke dag bezig met het geven van theorie aan zijn Papua collega, die zich voorbereid als piloot.
De taalcursus ‘Indonesisch voor beginners’ heeft Kees afgerond en we hopen dat hij binnenkort het getuigschrift mag ontvangen.
We verwachten binnenkort ook meer nieuws omtrent het vliegtuig, we zullen u hiervan op de hoogte houden.

Beeld ANP

Beeld ANP

Vanmorgen was er een zware aardbeving in Papua! (maandagavond Nederlandse tijd)

Volgens bronnen was het een beving met een magnitude van 7.0. Het epicentrum was 248 kilometer ten westen van de stad Jayapura. Bij ons is er verder geen informatie hoe het in dat gebied nu is.

Wij hebben deze beving goed gevoeld, hoewel wij niet heel dichtbij het epicentrum wonen. Wij stonden vanmorgen binnen no-time buiten (bij ons was het al dinsdag morgen).

Kees hoorde diep gerommel en ons bed bewoog goed heen en weer. Cora die net samen met Hilkia in de keuken was, hoorde daar rommelen, kraken en trillen, dus ook zij had opgemerkt dat dit een aardbeving moest zijn.

Joas en Anne-Maria sliepen nog, maar waren na onze roep “aardbeving!” er direct uit (normaal duurt dit proces -uit bed gaan- langer…).

We gingen met z’n allen naar buiten, waar onze wachter / tuinman ook al stond.

Met dat we buiten kwamen stopte de beving.

Met ons ontbijt mochten we als gezin de Heere danken dat wij verder niet getroffen zijn.

Naderende Voetstappen.… Zijn wij bereid op Zijn komst?

_________________________________________________________________________

29 Juni 2015

Onze Nieuwsbrief is al weer even uit. Ontvangt u die nog niet? Klik dan hier.

De kinderen hebben vakantie! Een heel schooljaar met z’n tweeën in de klas. Broer en zus, met mama als juf.

Komende week hopen we als gezin voor visumzaken richting Jakarta te gaan. Ook kan Cora dan meteen naar de tandarts en zo nodig alsnog een wortelkanaal behandeling laten doen. Dat kan hier in Papua niet. Waarschijnlijk blijven we een weekje extra over voor vakantie.

De taalles welke Kees van een lokale Papua kreeg is afgerond. Ook de online taalcursus welke Kees volgde is bijna afgerond. De laatste les hoopt hij volgende week via email op te sturen. Deze taalcursussen waren hoofdzakelijk gericht op de basis van de Indonesische taal. Maar er is nog genoeg te leren…

Doordat Cora de kinderen elke dag lesgaf zijn de taal lessen er bij Cora wel wat ingeschoten. Maar zij kan zich ook best redden in het Indonesisch onder andere met haar ibu in huis, op de markt en in de winkel(tje)s hier.

_________________________________________________________________________

23 Mei 2015

Het postadres van ons is gewijzigd!

Lentera Papua
Keluarga C. Brand
Kotak pos 385
99511 Wamena
Kabupaten Jayawijaya
Papua
Indonesië

Het oude adres blijft nog bestaan. Dus de post die nog naar het oude adres onderweg is, komt gewoon aan.
Zie ook onder kopje ‘contact’ en/of ‘meeleven’ de mogelijkheden om ons te benaderen.

_________________________________________________________________________

4 Mei 2015

Afgelopen weken heeft Kees samen met een collega Papua piloot het handboek van het vliegtuig, waar Lentera normaal mee vloog, regel voor regel doorgenomen. Dit heet in het Engels een Pilot’s Operating Handbook, in het kort gezegd POH. Ook hebben ze er meteen vragen bij gemaakt waar de volgende piloten gemak bij kunnen hebben om dit handboek door te nemen. Voor een piloot is het van belang het toestel goed te kennen alvorens hij er mee gaat vliegen. Daarom geeft de vliegtuigfabrikant voor elk specifiek vliegtuig een POH uit met o.a. de eigenschappen, limitations, normale procedures, nood procedures, maar bijvoorbeeld ook de beschrijvingen van de diverse instrumenten in het betreffende vliegtuig. Het is fijn dat deze klus nu klaar is.

Instrument panel van het vliegtuig

Instrument panel van het vliegtuig

Kees is op het moment bezig met het begeleiden van een andere collega Papua die zich klaar maakt om de opleiding tot piloot te gaan volgen in Amerika via Lentera.

Ons geduld wordt wel steeds op de proef gesteld. We zijn aan het wachten op een vliegtuig… We hopen nu dat er met 2 maanden weer een Pacific Aerospace P-750 Xstol vliegtuig operationeel is hier in Wamena.

Pacific Aerospace P-750 Xstol

________________________________________________________________________

9 April 2015

De Rehobothschool in Kootwijkerbroek heeft onlangs hun nieuwe schoolgebouw in gebruik genomen. Daar was een actie aan gekoppeld, welke bestemd was voor ons. We zijn verwonderd en blij dat er zo met ons mee geleefd wordt.

We willen u allen bedanken, op welke manier dat u dan ook bij hebt gedragen aan deze actie. Speciaal een woord voor de kinderen: jullie hebben je heel goed ingezet om dingen te maken en te verkopen, maar ook hebben jullie goed je best gedaan om op andere manieren geld in te zamelen. Héél hartelijk bedankt!

Fijn dit meeleven te merken aan de andere kant van de wereld. Het deed ons heel goed.

18 Maart was Hilkia jarig. Hartelijk bedankt voor uw kaarten rond Hilkia’s verjaardag!

Hilkia met een mooie kaart uit Kootwijkerbroek!

Hilkia met een mooie kaart uit Kootwijkerbroek!

_________________________________________________________________________

14 Maart 2015

Kiespijn?! Dan ga je toch gewoon even naar de tandarts? Dat is bij u misschien wel om de hoek.

Cora kreeg vorige week ineens erge kiespijn. Hier in Wamena zijn best tandartsen, maar de hygiëne is vaak ver te zoeken en ze hebben hier maar één optie bij kiespijn en dat is de kies eruit trekken zonder verdoving! Even de kies aanwijzen en floep eruit. Of het daarna ook goed gaat? Er is één Amerikaanse tandarts aan de kust in Sentani, maar die was ook juist een week weg. Doordat Cora zo’n pijn had, zijn we wel bij een Papuaase tandarts hier in Wamena wezen kijken, welke men aangaf als één van de betere, maar die was (misschien gelukkig maar?) een week afwezig. In overleg met andere westerse gezinnen en onze tandarts in NL hebben we hier een antibiotica kuur gehaald. (Medicijnen zijn hier over het algemeen wel goed te verkrijgen.) Daar heeft ze het een week mee uitgehouden. Bij terugkomst van de Amerikaanse tandarts aan de kust, heeft ze meteen met hem een afspraak gemaakt. Afgelopen woensdag morgen heb ik (Kees) Cora om 5:30 uur naar de airport gebracht. Rond 6:30 uur vertrok ze uit Wamena met het vliegtuig naar Sentani. waar ze een klein uurtje later aankwam. Daar werd ze opgewacht door een Nederlandse vrouw, wiens man voor Wycliffe Bijbelvertalers werkt. Deze heeft haar naar de tandarts buiten de stad Sentani gereden. Daar is ze een goed uur geweest. De tandarts heeft haar gebit nagekeken en een foto van de kies gemaakt. Nu blijkt dat ze een ontsteking heeft onderaan de wortel, dus een wortelkanaal behandeling nodig heeft. Ja en dat kon deze tandarts helaas niet! Ze zal waarschijnlijk daarvoor naar Singapore moeten (8:00 uur vliegen…) We zijn aan het kijken of Jakarta ook mogelijk is, maar dat is evengoed ook nog 6:30 uur vliegen. Maar goed, de tandarts heeft Cora verder goed advies gegeven.

Toen ze klaar was bij de tandarts heeft ze eerst maar eens gekeken of ze een terugvlucht naar huis kon boeken. Hoe later op de morgen, hoe moeilijker dit gaat, want rond de middag gaat meestal de laatste vlucht terug naar Wamena. Ze ging naar een balie op de airport om 10:30 uur en vroeg of er nog een vlucht naar Wamena ging. Ja hoor dit was mogelijk, de vlucht van 10:40 uur kon ze krijgen. Maar ze hoefde zich om 12:00 uur pas weer te melden(…). De vlucht zou rond 12:30 uur pas vertrekken. Vertraging is hier heel normaal. Fijn, prima! Ticket dus nog geregeld (we hadden al een overnachting achter de hand in een guesthouse, maar die kon dus weer worden afgezegd).
Nu had Cora nog tijd over om meteen wat boodschappen te doen welke in Wamena niet te krijgen zijn.

Om 13:30 uur landde Cora weer in Wamena en even voor 14:00 uur kwam ze met de betjak (fietstaxi) moe thuis terug.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Even naar de tandarts…Begrijpt u?

’s Avonds hebben we als gezin (met een directe verbinding met onze thuisgemeente in Kootwijkerbroek, NL) de morgen biddag dienst meegeluisterd. Welke ging over Filippenzen 4:6 “Weest in geen ding bezorgd, maar laat uw begeerten in alles door bidden en smeken, met dankzegging, bekend worden bij God.”

Dit was een bemoediging voor ons in Papua en hopelijk ook voor u in NL.

_________________________________________________________________________

3 Maart 2015

Op dit moment zijn er moeilijkheden met de papieren en vergunningen voor het vliegtuig van Lentera. Dit betekent dat er op het ogenblik niet gevlogen kan worden. Daardoor liggen de inkomsten ook stil. We hopen en bidden dat Kees binnenkort weer verder kan gaan met zijn vliegtraining en dat het werk waarvoor we hier zijn gekomen doorgang mag hebben. Lentera doet er alles aan om binnenkort, zo de Heere wil, weer een vliegtuig beschikbaar te krijgen.

De ‘diversen’ pagina van onze website is vandaag ook bijgewerkt.
De Matthew Henry Bijbelverklaring in het Indonesisch?  Lees meer…

_________________________________________________________________________

25 Februari 2015

Joas en Anne-Maria hebben deze week een project week over geld. Samen met een ander gezin die ook home-schooling geeft. Ze leren van alles over de euro, Indonesische roepia’s, vals geld, sparen enz. We hebben ook als home-school kinderen een bezoek gebracht aan Bank Papua. De kinderen kregen een rondleiding en uitleg. Ook zijn ze bezig om allerlei klusjes te doen. Het geld dat ze daarmee ophalen is voor de straatkinderen in Wamena. Aan het eind van de week sluiten we het project af door een presentatie te geven aan andere ouders en kinderen die we hiervoor uitgenodigd hebben. De kinderen genieten enorm dat ze deze week samen met 3 andere kinderen van alles aan het maken en leren zijn. Volgende week hopen we een week vakantie te nemen.

_________________________________________________________________________

16 Februari 2015

Op maandag 2 februari is Kees vertrokken naar Jakarta voor vliegveiligheidstrainingen. Samen met 2 andere Lentera piloten heeft hij daar de trainingen gevolgd. Ze hebben het o.a. gehad over ‘overleven op het water’, aviation security, crew resource management, windshear, brandbeveiliging, EHBO en reanimatie. Het waren totaal vijf onderdelen, waarvoor hij voor elk onderdeel een certificaat kreeg. Kees is vrijdag 13 Februari weer thuisgekomen! We zijn blij dat we weer bij elkaar in Wamena zijn.

_________________________________________________________________________

6 Februari 2015

Onze Voorjaars Nieuwsbrief is uitgekomen. Heeft u deze niet gehad en wilt u die graag lezen, dan kunt u zich aanmelden op deze site onder het kopje Nieuwsbrieven.

_________________________________________________________________________

2 Februari 2015

Na de kerstvakantie zijn we weer begonnen met de home-schooling. Ondertussen is er voor onze klas een mooie kast en bureau gemaakt. Zo wordt onze klas steeds echter… Nu willen we nog een “leeshoek” gaan maken. Ergens een matras vandaan zien te halen. Joas en Anne-Maria zijn nu helemaal gewend. De Internationale school stopt hier al begin juni. Dus eind juni willen we ook vakantie gaan nemen. Is kijken of ons dat gaat lukkenJ Afgelopen weken hebben de kinderen ook alle Cito’s gemaakt. Gelukkig zitten ze helemaal op niveau. In april komt nog voor Joas de eindtoets. De schoolkeuze hebben we al bepaald, maar moet toch nog een bevestiging krijgen.

___________________________________________________________________________

21 Januari 2015

Er staan nieuwe foto’s op de fotopagina.

We krijgen nu nog steeds kerstkaarten binnen. 🙂
Dank u wel voor het sturen van uw wensen!

___________________________________________________________________________

02 Januari 2015

Het is vakantie. We zijn een weekend in Abenaho (Pass Valley) geweest, samen met een het gezin van Burg. Het was rustig op deze post. Zondags bij de collecte geeft men daar ook nog in natura zoals bijvoorbeeld een kool, zoete aardappelen of bonen.

Kees is ondertussen jarig geweest.
Toch wel anders deze dagen zonder familie en vrienden uit Nederland…

___________________________________________________________________________

18 December 2014

Onze verhuisdozen zijn vandaag aangekomen in Wamena!
Nu kunnen we ons huis een beetje gaan aankleden…

___________________________________________________________________________

5 December 2014

En een dag later kunnen we u melden dat we vandaag naar de immigratie geweest zijn!
Gisteren (nadat we onderstaand geschreven hadden), kregen we de oproep om als gezin te komen. Nu zijn alle papieren ondertekend en is ons werkvisum een feit. En kunnen we na 3 weken terug naar ons huis in Wamena.
Al met al een lange reis waarin we veel gezien en beleefd hebben. Het mocht alles voorspoedig gaan. We wilden foto’s uploaden, maar internet verbinding is op het moment te traag. Jammer. Dus de foto’s hopen we later er bij te zetten.

___________________________________________________________________________

4 December 2014

We zitten nog steeds aan de kust in Papua. We wachten nog op papieren, welke afgegeven moeten worden bij de immigratiedienst van Papua. En wachten duurt lang…
Het is hier aan de kust een stuk warmer als in Wamena.

___________________________________________________________________________

21 November 2014

Ons werkvisum is afgegeven! Daarvoor mogen we de Heere dankzeggen.
We hebben het van de week als gezin opgehaald in Singapore.
We kunnen vanuit Papua niet rechtstreeks naar Singapore vliegen.
De vliegreis was als volgt: Wamena – Jayapura – Makassar – Jakarta – Singapore.
Als u het leuk vindt, zoekt u het maar eens op in uw atlas?
Nu zijn we weer in Jakarta, Indonesië waar we nog enkele dagen hopen te blijven om onder andere nog een medische keuring voor het vliegen te doen.
Volgende week hopen we dan weer terug te gaan naar Wamena.
De kinderen weten ondertussen ook al hoe het er op luchthavens aan toe gaat…
Ze krijgen zelfs ‘school’ van mama op de luchthavens…

___________________________________________________________________________

12 November 2014

Je verjaardag vieren in Papua is toch wel anders…Maar Anne-Maria genoot van de post die ze kreeg! En zelfs kadootjes! Ook haar klas uit Nederland heeft voor haar gezongen. Heel fijn dit meeleven!

Hiep Hiep hoera Anne-Maria is 8 jaar geworden!

Hiep Hiep hoera Anne-Maria is 8 jaar geworden!

We zijn inmiddels voor een paar dagen aan de kust geweest voor visum zaken. Op zondag verbleven we in de Gereformeerde Gemeente aldaar. Men zit daar op de grond, mannen en vrouwen gescheiden. Ook zingen ze de psalmen zonder muziekbegeleiding. Zo mag het Woord ook daar klinken.

___________________________________________________________________________

10 Oktober 2014

De Nieuwsbrief van het najaar is van de week verstuurd. Zo bent u op de hoogte van onze eerste 2 maanden in Papua.
Kees is van de week meegevlogen, onder andere naar diverse posten om medicijnen weg te brengen. Ook is hij in Nipsan geweest.
De kinderen krijgen nu op donderdag en vrijdag middag extra Engelse les.

___________________________________________________________________________

4 Oktober 2014

Als het goed is gaat de Nieuwsbrief van September er één dezer dagen uit! Iets later, maar dat maakt niet zoveel uit in Papua…

Gisteren hebben we onze eerste post ontvangen! Kees is gistermorgen met Hilkia naar de MAF gefietst. Daar lagen enkele pakketten en ook brieven voor ons klaar. Dat het fijn is om post te ontvangen vanuit NL is haast niet uit te leggen, dat doet heel goed. We hebben het bewaard tot de avond en hebben toen samen met de kinderen alles opengemaakt.

Door de week zijn is Cora druk met les te geven aan de kinderen en Kees met de taalstudie. Ook heeft Kees van de week voor het eerst gevlogen!

Op zaterdag doen we vaak wat gezelligs met de kinderen, we gaan bijvoorbeeld naar een ander Nederlands gezin. We kunnen het meeste prima af met onze fietsen. Maar als we toch iets verder willen rijden, mogen we het pick-up truckje van Lentera gebruiken. De kinderen gaan dan achterin de laadbak. Dat is hier helemaal niet vreemd en de kinderen genieten ervan…

Eerste post ontvangen!

Eerste post ontvangen!

 

_______________________________________________________________________

20 September 2014

We hebben een nieuw rekeningnummer met ANBI status via Stichting Licht Op Papua te Amersfoort. Uw gift is dus fiscaal aftrekbaar.
Zie rekening nummer en verdere informatie op onze pagina ‘meeleven‘.

Voor eventuele verdere informatie m.b.t. Stichting Licht Op Papua, zie www.lichtoppapua.nl _______________________________________________________________________ 19 September 2014

Eens proberen of het plaatsen van enkele foto’s lukt. Als dit hier gaat hopen we snel de foto pagina te updaten.

Hier zijn we net geland in Wamena

Hier zijn we net geland in Wamena

 

Het school lokaal van Joas en Anne-Maria

Het school lokaal van Joas en Anne-Maria

We hebben veel gemak van onze fietsen welke we direct hebben meegenomen

We hebben veel gemak van onze fietsen welke we direct hebben meegenomen

Hilkia bij de markt met een mandarijn

Hilkia bij de markt met een mandarijn

 

In de klas bij mama thuis

In de klas bij mama thuis

________________________________________________________________________  September 2014

We hopen binnenkort foto’s te plaatsen, hoor! De reis verliep voorspoedig, Hilkia sliep overal. In het vliegtuig op de grond, op de vliegtuigstoelen tussen ons in. En waar we een tussenstop hadden ging het ook prima. Joas en Anne-Maria vermaakten zich onderweg prima. Maar ze liepen de laatste dagen overdag slapend rond en waren ‘s nachts wakker…We moeten allen wennen aan het tijdsverschil. In Wamena zijn we allerhartelijkst ontvangen door de ‘blanken’ hier. Wat een warm welkom. Er is warm eten gemaakt op diverse dagen, zodat wij wat bij konden komen. De fietsen heeft Kees weer in elkaar gezet en gisteren zijn we met z’n allen de straat op gegaan met onze fietsen. We hebben op de fiets de Internationale school bezocht. Daar hopen Joas en Anne-Maria vanaf aanstaande maandag elke middag 3 vakken te volgen: gym, muziek en handwerken/tekenen. We moeten links rijden, net zoals in Engeland. Dat is even omschakelen. Verder is goed te weten dat men hier geen verkeersregels kent… Dat is écht oppassen geblazen. Ze komen van alle kanten. Onze kinderen gaan daarom ook niet alleen de straat op. Wij zitten ongeveer 500meter van de straat op een heerlijke plek. Ons huis is omheind met een hekwerk. We hebben een eigen poortwachter, die is tegelijk ook tuinman. Cora is vandaag begonnen met homeschooling van de kinderen. We hebben de hal bij de voordeur ingericht als school. (we komen het huis binnen via de achterdeur) Joas en Anne-Maria krijgen dus nu elke dag les van een juf die ze allang kennen. Best spannend allemaal. Volgende week begint Kees met taalles. Hij krijgt dit van een locale Papua. Zijn naam is Lemius. Hij ziet er erg naar uit om hiermee te beginnen! Cora zal het tussendoor proberen op te pakken.   __________________________________________________________________________ 27 Augustus 2014

Afgelopen week kregen we te horen dat ons eerste visum was afgegeven. Verwondering en blijdschap. Want die avond hadden we een afscheidsavond met familie, vrienden en bekenden. Het nieuws van het visum konden we dus die avond met hun delen! We zien terug op een goede avond zo met elkaar. Voor ons wel een avond met een dubbel gevoel… Afgelopen maandag was het dan zover. Het vertrek naar Papua. Het TFC hielp ons o.a. met alle bagage mee te nemen. Een voorbeeld: de fietsen in de fietsdozen te krijgen… We namen afscheid op Schiphol van familie en vrienden. Banden worden dan zo intens gevoeld… We zijn inmiddels veilig aan de kust van Papua. Het is een voorspoedige reis geweest. Alle bagage is ook aangekomen. Zelfs de fietsen… _________________________________________________________________________ 2 Augustus 2014

Onze eerste nieuwsbrief is deze week verstuurd! Als u hem ook graag wilt ontvangen, meld u dan aan onder het kopje Nieuwsbrieven. We hebben regelmatig presentaties gegeven bijvoorbeeld in de kerk op verenigingen, bij familie, vrienden en bekenden.


2 Juli 2014

We wachten op het moment op ons visum. Op 25 Augustus hopen wij te vertrekken naar Papua, mits wij ons visum op tijd binnen hebben. In de week ervoor willen we dan een afscheidsavond beleggen. Via onze nieuwsbrief houden wij u op de hoogte.


Mei 2014

Op deze pagina hopen we in de toekomst nieuwsberichten te plaatsen om u op de hoogte te houden van ons werk.